--> - فرمود : « وقتي كه جد من حسين عليه السّلام را مقتول كردند ، فرشتگان به درگاه خداوند بناليدند وبه گريه ونحيب ( 1 ) بانگ برآوردند وعرض كردند : اى پروردگار ما ومولاي ما ! آيا دست بازداشتى از كسى كه كشت خاصهء تو را وپسر خلاصهء آفرينش تو را وبهترين خلق تو را ؟ » فأوحى اللّه عزّ وجلّ إليهم : قرّوا ملائكتي ! وعزّتي وجلالي لأنتقمنّ منهم ولو بعد حين . ثمّ كشف اللّه عزّ وجلّ عن الأئمّة من ولد الحسين للملائكة فسرّت الملائكة بذلك ، فإذا أحدهم قائم يصلّي . فقال اللّه عزّ وجلّ : بذلك القائم أنتقم منهم . از خداوند قادر وقاهر خطاب آمد كه : « اى فرشتگان من ! آسوده به جاى باشيد . سوگند به عزت وجلال من ، انتقام مىكشم از اين جماعت ؛ اگر چند از پس امروز باشد . » پس ائمهء دين را از فرزندان حسين بر فرشتگان مكشوف داشت تا خرم وخرسند شدند وقائم آل محمد را به ايشان بنمود ؛ در حالي كه آن حضرت به نماز ايستاده بود . پس فرمود : « بدين قائم از ايشان انتقام خواهم جست . » از اين‌جاست كه آن حضرت به قائم ملقب گشت ، أدركني بأبي أنت وأمّي . در امالى صدوق از عبد اللّه بن لطيف التفليسي روايت مىكند : قال الصادق عليه السّلام : لمّا ضرب الحسين بن عليّ بالسّيف ثمّ ابتدر ليقطع رأسه ، نادى مناد من قبل ربّ العزّة تبارك وتعالى من بطنان العرش ، فقال : ألا أيّتها الامّة المتحيّرة الظالمة بعد نبيّها ! لا وفّقكم اللّه لأضحى ولا فطر . ثمّ قال أبو عبد اللّه : لا جرم واللّه ما وفّقوا ولا يوفّقون أبدا حتّى يقوم ثائر الحسين . صادق آل محمد فرمود : گاهى كه حسين را دستخوش شمشير ساختند وقصد قطع سر مباركش كردند ، هاتفى از جانب خداوند قاهر غالب از وسط عرش ندا درداد كه : « اى أمت سرگشتهء ستمكار ! خداوند شما را توفيق فطر وأضحى ندهد . » ( 2 ) حضرت صادق مىفرمايد : « لاجرم توفيق فطر وأضحى نيافتند وهرگز توفيق نخواهند يافت تا آن‌گاه كه به خونخواهى أو قائم آل محمد خروج فرمايد . تواند شد كه توفيق فطر وأضحى نيافتند از بهر آن باشد كه در أطاعت امام به حق نبودند وآن‌كس كه امام خويش را نداند وأطاعت نكند ، در شريعت ادراك هيچ فرصتى وسنتي نتواند كرد . » ( 1 ) . نحيب : ناله ، فرياد . ( 2 ) . ثواب اعمال عيد فطر وقربان را به دست نياوريد يا ماه بر شما مشتبه شود . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 3 / 225 - 226 ، 234 ودر روايت امام صادق عليه السّلام ، صراخ‌كننده‌اى صراخ مىنمود ؛ چون أو را زبر كردند ، گفت : « كيف لا أصرخ ورسول اللّه قائم ينظر إلى الأرض مرّة وإلى حزبكم مرّة وأنا أخاف أن يدعو اللّه على أهل الأرض فأهلك فيهم . » پس بعضي گفتند : « هذا إنسان مجنون . » -